"Rasulüm biz seni alemlere rahmet olarak gönderdik 21/107"
ABDULLAH b AMR b EL-AS
Abdullah Bin Amr Bin El-As (r.a)

Hz. Peygamber’den duyduğu hadisleri
 Onun huzurunda yazmasına
İzin verilen sahâbî.
SAHABENİN KÜNYESİ
Adı:  El-As idi, Hz. Peygamber Abdullah koydu. İlmiyle meşhur 4 Abdullah'dan (Abâdile)[1] biridir.
Doğum Yeri: Hicretten 7 yıl önce Mekke de doğdu.
Babası:Amr Bin El- As
Annesi: Raita bint Munebbih b. el-Haccâc.
Ömrü : 72.
Ölüm yılı : 66
Ölüm yeri : Mısır
Kabri : Kahire-Fustat¸ Amr b. el-As camii köşesindedir[2].
 
İSLAMA GİRİŞİ
Babası Amr bin el- as’dan önce İslam a girmiştir. Hz Peygamberle 17 yıllık sohbet dönemi geçirmiştir. İlimle iştigal, idarecilik ve askerlik görevlerinde bulunmuştur. Hz. Peygamber'in verdiği izinle hadisleri yazardı¸ doğrudan Hz. Peygamberden işittiği hadislerden oluşan "Sahife-i Sadıka" isimli nüsha kaleme almış ve bu eserde 1000 civarında hadisin olduğu bilinmektedir.[3]
 
İSLAMA HİZMETLERİ
Rivayet ettiği hadis sayısı bakımından en önde gelen Ebû Hüreyre, kendisinden fazla hadis bilen yegâne sahâbinin Abdullah b. Amr olduğunu belirtmiştir.[4] Bunun sebebini de onun Hz. Peygamber’den duyduğu hadisleri yazmasına bağlamıştır.[5]
 
İBADET VE TAKVA HAYATI
İbadetle fazla meşgul olurdu. Devamlı oruç tutmaya özen gösterirdi. Hafız olması sebebiyle her gün Kur’an’ı hatim ederdi.[6] Bu ibadetlere kendisini o kadar kaptırmıştı ki aile hayatını ihmal etmiş, hatta bu yüzden babası tarafından Hz. Peygamber’e şikâyet edilmişti. Peygamber de daha az oruç tutmasını, daha az Kur’an okumasını kendisinden istemiş, fakat Abdullah kuvvetini ve gençliğini ibadetle değerlendirmek arzusunda olduğunu ısrarla söyleyince, bu defa yedi günden (bazı rivayetlere göre üç günden) daha kısa bir sürede Kur’an’ı hatmetmemesini telkin etmiştir. Hz. Dâvûd gibi bir gün oruç tutup bir gün tutmamasını, ibadetten artakalan zamanını aile fertleriyle birlikte geçirmesini ve dinlenmesini tavsiye etmiştir.
 
İLİM DÜNYASINA KATKISI
En çok hadis bilen sahâbî olmasına rağmen ondan intikal eden hadis sayısı sadece yedi yüz civarındadır. Bunun sebepleri arasında, hadis öğrenim merkezi durumundaki Medine’den hayli uzakta bulunan Mısır’da yaşamış olması, kendisini hadis rivayetinden çok ibadete vermesi ve belki de eski kültüre âşinalığı sebebiyle rivayetlerine İsrâiliyat’ın karışabileceği korkusuyla ondan hadis almakta çekingen davranılması gibi hususlar zikredilebilir. Kendisinden ilim tahsil etmeye gelen bazı talebelerin sadece Hz. Peygamber’den duyduğu hadisleri rivayet etmesini istemeleri, bu sonuncu ihtimali hatıra getirmektedir. Bir kısım talebelerinin kullandığı ifadelerden, onlara hadisleri dikte ettiği anlaşılmaktadır.
 
ÖĞRENCİLERİ
Yüzlerce talebesi arasında tâbiînin önemli simalarından olan torunu Şuayb b. Muhammed, ayrıca Saîd b. Müseyyeb, Urve b. Zübeyr, Tâvûs, Şa‘bî, İkrime, Atâ, Mücâhid, Hasan-ı Basrî gibi şahsiyetler bulunmaktadır.[7]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
[1] İlimleriyle ve özellikle verdikleri fetvalarla meşhur olan Abdullah adlı dört sahâbî hakkında kullanılır. Ahmed b. Hanbel’e sorulmuş, o da Abdullah b. Abbas, Abdullah b. Ömer, Abdullah b. Zübeyr ve Abdullah b. Amr b. Âs’ın isimlerini saymış, Abdullah b. Mes‘ûd’un Abâdile’den olmadığını belirtmiştir.
[2] Sahabe Albümü.Doç.Dr.Bünyamin ERUL
[3] Günümüze kadar müstakil olarak ulaşmayan es-Sahîfetü’s-sâdıka’daki hadis sayısı kesin olarak bilinememekle beraber, 1000 civarında olduğuna dair rivayetler vardır. Bu eser daha sonra Abdullah’ın büyük torunu Amr b. Şuayb’a intikal etmiş ve onun tarafından rivayet edilmiştir. Eserin büyük bir bölümü, Amr b. Şuayb’ın rivayetiyle Ahmed b. Hanbel’in Müsned’inde (II, 158-226) yer almıştır.
[4] DİA cilt: 1,  sayfa: 85-86. M. Yaşar Kandemir
[5] Buhârî, “İlim”, 39
[6] (Müsned, II, 163, 199)
[7] DİA cilt: 1,  sayfa: 85-86. M. Yaşar Kandemir
Etiketler:
Geri Bildirim!